Je vlucht is geboekt en je bent doodsbang. Is dat normaal?

Je hebt hem geboekt. De vlucht staat vast, het geld is weg, er is geen weg meer terug. En in plaats van het gevoel van vrijheid dat je verwachtte, voel je vooral dit: paniek. Wat heb ik gedaan? Ben ik hier wel klaar voor? Wat als het tegenvalt? Wat als ik niemand leer kennen? Wat als ik het gewoon niet leuk vind? Dit is allemaal normaal, en je bent zeker niet de enige.

Het moment tussen dromen en vertrekken

Er is een periode in het reisproces waar bijna niemand het over heeft. Die periode zit tussen het moment dat je besluit te gaan en het moment dat je daadwerkelijk in het vliegtuig stapt.

Die periode kan zwaar zijn. Niet omdat je de verkeerde keuze hebt gemaakt, maar omdat je brein ineens heel hard zijn best doet om je te overtuigen van het tegendeel. Je ziet ineens overal redenen om toch maar thuis te blijven. Je vrienden hebben je nodig. Je familie mist je. Je weet niet wat je gaat doen als je aankomt. Je hebt eigenlijk niet genoeg gespaard.

Dat zijn geen feiten. Dat is angst die zich verkleedt als logica.

Wat die angst eigenlijk zegt

Ik vertrok in 2023 gelukkig zelf vrij rustig, want ik wist dat het de juiste keuze was en had er oprecht zin in. Wel met spanning, uiteraard. Maar makkelijk was het niet helemaal. Ik was bijvoorbeeld net oom geworden, ik vertrok voor onbepaalde tijd, ik wist dat ik de bijzondere momenten van dierbaren zou gaan missen. Dat soort dingen laat je niet los. Je mist niet alleen een land, je mist ook de mensen die je achterlaat op momenten die ertoe doen. Dat gevoel is geen reden om niet te gaan, vind ik. Het is gewoon de prijs van een grote stap. En bijna iedereen die ooit lang op reis is gegaan herkent het.

Genoeg mensen in mijn omgeving durfden de stap überhaupt niet te nemen. Niet omdat ze niet wilden, maar omdat de drempel te hoog voelde. De beslissing nemen is al een enorme stap, en die verdient meer respect dan hij krijgt. Als jij je vlucht al geboekt hebt, heb jij die stap al gezet. Dat is meer dan de meeste mensen doen.

Wat je doet met die angst

Hier is wat ik zou zeggen tegen iemand die zijn vlucht geboekt heeft en nu twijfelt: ga gewoon. Je ticket is al betaald en als het echt niet bevalt na een paar weken, ben je binnen maximaal 48 uur weer thuis.

Maar, en dit is belangrijk, beslis dat niet na twee dagen. De eerste periode op reis kan lastig zijn. Je moet je weg nog vinden, je weet nog niet hoe dingen werken, je kent nog niemand. Dat duurt even. Geef jezelf de tijd om te landen voordat je een oordeel velt over hoe het voelt.

En als je veel angst hebt voor die eerste dagen, zorg dan dat die eerste dagen zo comfortabel mogelijk zijn. Niet avontuurlijk, niet goedkoop, gewoon comfortabel. Boek je accommodatie voor de eerste week. Weet hoe je van het vliegveld naar je slaapplek komt, boek eventueel alvast een taxi. Zorg dat je aankomt en weet waar je naartoe gaat. Die kleine zekerheid maakt de eerste dagen een stuk minder overweldigend, en geeft je de ruimte om daarna los te laten.

De angst verdwijnt niet voor vertrek. Hij verdwijnt als je gaat.

Dit is misschien wel het belangrijkste wat ik je kan meegeven: je gaat die angst niet kwijtraken door langer na te denken, meer te plannen of te wachten tot het goede moment. De angst verdwijnt pas als je eenmaal op weg bent.

Zodra je in dat vliegtuig zit, verschuift er iets. De beslissing is gemaakt, de twijfel heeft geen doel meer, en wat overblijft is nieuwsgierigheid. Waar ga ik landen? Wie ga ik ontmoeten? Wat staat me te wachten? Dat gevoel is er echt. Maar je kunt het alleen krijgen door te gaan.

Dus als je dit leest met je geboekte vlucht op je scherm en je maag vol vlinders, weet dan dit: je doet het goed. De angst betekent dat het iets is wat ertoe doet. En dat is precies waarom je moet gaan.